Ogromnym zainteresowaniem w dzisiejszych czasach cieszą się projektory multimedialne. Produkty te znalazły niezwykle dużą rzeszę klientów, która stale rośnie. Ich zastosowanie, preferencje techniczne są skierowanie do poszczególnych grup klientów profesjonalne sale kinowe, sale konferencyjne, z przeznaczeniem do kina domowego, itp, . Producenci prześcigają się w wymyślaniu coraz to nowszych technologii które dzielimy na: technologie CRT, LCD, DLP.
Technologia CRT
Technologia crt polega na wykorzystaniu trzech odrębnych lamp, które generują powstawanie trzech jednobarwnych obrazów: zielonego, czerwonego i niebieskiego. Obrazy te "nakładane" są na siebie na ekranie i w wyniku tego otrzymujemy obraz zawierający pełna paletę barw. Obraz uzyskany przy zastosowaniu tej technologii cechuje się bardzo dobrym kontrastem. Doskonale sprawdza się przy projekcji filmów - obraz cechuje się doskonała plastycznością, bardzo dobrym odzwierciedleniem barw oraz niezwykłą plastycznością obrazu. Stąd też najczęstszym zastosowaniem projektorów jest kino domowe. Zalety projektorów wykonanych w technologii crt to wysoka rozdzielczość obrazu, wysoki kontrast. Wada jest wysokie gabaryty urządzenie, waga, trudność ustawienia i regulacji, wrażliwość na długotrwałe wyświetlanie obrazów statycznych.
Technologia LCD
Najpopularniejsze do niedawna projektory LCD tworzone są najczęściej na podstawie trzech ciekłokrystalicznych matryc, które są oświetlane przez lampę o dużej mocy. Następnie serie wielobarwnych odbić świetlnych zostają przepuszczone przez filtry, a wytwarzany przez lampę oświetlający biały promień świetlny zamienia wielobarwne odbicia na strumienie świetlne odwzorowujące trzy podstawowe barwy - czerwoną, zieloną oraz niebieską. Każdy z tych strumieni jest nakierowany na jeden z paneli ciekłokrystalicznych. Obrazy z poszczególnych paneli są następnie nakładane na siebie i przepuszczane przez obiektyw. W taki sposób źródłowy sygnał wizyjny (z komputera czy z DVD) poddany odpowiedniej obróbce zostaje wyświetlony na ekranie ustawionym przed projektorem. Kinowe modele projektorów, nawet z niższych przedziałów cenowych, coraz częściej są wyposażone w panoramiczne matryce o dużych rozdzielczościach przystosowanych do pracy z sygnałem HDTV. Dzięki zwiększeniu rozdzielczości obrazu nie widać pikseli, z których jest tworzony. Pojawiły się także projektory LCD o bardzo wysokim kontraście. Niemniej ciągłą bolączką rozwiązań opartych na technologii LCD jest niewystarczająca głębia czerni. Firmy stosują różne sztuczki, takie jak np. dodawanie specjalnych filtrów kinowych nakładanych na obiektyw projektora. Po pierwsze, zwiększają one głębię obrazu generowanego przez panele LCD, po drugie, sprawiają, że uzyskane na ekranie barwy są naturalne, a czerń staje się głęboka i zróżnicowana. Wady technologii LCD to: możliwość wystąpienia "martwych pikseli", w tańszych modelach słaby kontrast, przeciętna głębia i zróżnicowanie czerni, wypalanie paneli w czasie eksploatacji, przy niższych rozdzielczościach widoczne przerwy pomiędzy pikselami.
Technologia DLP
Technologia DLP szturmem opanowuje projektory do kina domowego. Tymczasem nie jest wcale pewne, czy powinniśmy się spieszyć i bezkrytycznie wprowadzać tę technologię do domu. Urządzenia DLP bazują na układach produkowanych przez amerykańską firmę Texas Instruments, która posiada patent i wyłączność na jej produkcję.
W technologii DLP do obróbki cyfrowej światła wykorzystywany jest specjalny mikroprocesor. Układ DLP składa się z milionów mikroskopijnych luster (jedno na każdy piksel), które, kierując promień światła przechodzący następnie przez wirujący, kolorowy filtr optyczny w kształcie koła, tworzą właściwy obraz. Zwierciadła są kwadratami o boku 16 mikronów, a przerwy między nimi nie mogą wynosić więcej niż 1 mikron. Największą zaletą zastosowania technologii DLP jest możliwość uzyskania obrazu, który wydaje się pozbawiony jakichkolwiek łączeń. Za uzyskanie takiego efektu odpowiada niesamowita bliskość każdego z aluminiowych mikroluster, których 90% powierzchni własnej skutecznie odbija światło w celu wytworzenia obrazu. Projektory DLP wyróżniają się kontrastem o współczynniku 2000:1 i większym. Oprócz wspomnianych wyżej zalet można pochwalić je także za naturalne odwzorowanie barw i dobrą głębię czerni. Zaletą DLP jest także możliwość stosowania słabszych lamp projekcyjnych niż w produktach LCD, co ma przełożenie na cichszą pracę układów chłodzących optykę projektora. Do tego najnowsze układy DLP pozwalają na tworzenie projektorów mniejszych gabarytowo, lżejszych i tańszych. Czyżby więc była to technologia idealna? Niestety, minusem projektorów DLP zbudowanych na podstawie jednego (najczęściej spotykana konfiguracja) mikroprocesora DMD (cyfrowy sterownik mikroluster) jest występowanie tzw. efektu tęczy, wynikającego z chwilowego braku zbieżności barw. Co ciekawe, nie wszystkim widzom to przeszkadza, jednak jeśli już zauważymy to zjawisko, zepsuje nam to skutecznie przyjemność z oglądania filmu. W najprostszych konstrukcjach filtr składa się z trzech elementów, lecz coraz częściej nawet tanie projektory DLP posiadają już filtr 4-segmentowy, co zdecydowanie ogranicza wspomniany efekt. Zaawansowane projektory kinowe mają filtr 6-barwny (RGB-RGB). Drugim elementem zmniejszającym efekt tęczy jest zwiększenie prędkości obrotowej wirującego koła. W najnowszej generacji projektorów DLP, ma być zastosowany filtr barwny o nowej konstrukcji. Pola barwne mają mieć kształt nie prostokątny, lecz "łezkowaty", nieco nachodzący na siebie. Jak zapowiadają producenci, ma to praktycznie wyeliminować problem braku zbieżności barw. Warto pamiętać, że "efekt tęczy" jest także mniej widoczny przy oglądaniu obrazu z odtwarzacza DVD z progresywnym skanowaniem lub podłączonego cyfrowo (złącze DVI bądź HDMI). W projektorach najwyższej klasy wyposażonych w 3 przetworniki DLP nie stosuje się już wirującego kolorowego układu optycznego. Każdy przetwornik odpowiada bowiem za przetwarzanie jednego z 3 kolorów podstawowych - czerwonego, niebieskiego i zielonego. Zaletą technologii DLP jest niezwykła głębia i zróżnicowanie czerni, wysoki kontrast, wysoka jasność, spójny obraz, miękkie, kinowe barwy, w trakcie eksploatacji jakość obrazu nie ulega degradacji, możliwość tworzenia małych lekkich projektorów.
Technologia CRT
Najpopularniejsze do niedawna projektory LCD tworzone są najczęściej na podstawie trzech ciekłokrystalicznych matryc, które są oświetlane przez lampę o dużej mocy. Następnie serie wielobarwnych odbić świetlnych zostają przepuszczone przez filtry, a wytwarzany przez lampę oświetlający biały promień świetlny zamienia wielobarwne odbicia na strumienie świetlne odwzorowujące trzy podstawowe barwy - czerwoną, zieloną oraz niebieską. Każdy z tych strumieni jest nakierowany na jeden z paneli ciekłokrystalicznych. Obrazy z poszczególnych paneli są następnie nakładane na siebie i przepuszczane przez obiektyw. W taki sposób źródłowy sygnał wizyjny (z komputera czy z DVD) poddany odpowiedniej obróbce zostaje wyświetlony na ekranie ustawionym przed projektorem. Kinowe modele projektorów, nawet z niższych przedziałów cenowych, coraz częściej są wyposażone w panoramiczne matryce o dużych rozdzielczościach przystosowanych do pracy z sygnałem HDTV. Dzięki zwiększeniu rozdzielczości obrazu nie widać pikseli, z których jest tworzony. Pojawiły się także projektory LCD o bardzo wysokim kontraście. Niemniej ciągłą bolączką rozwiązań opartych na technologii LCD jest niewystarczająca głębia czerni. Firmy stosują różne sztuczki, takie jak np. dodawanie specjalnych filtrów kinowych nakładanych na obiektyw projektora. Po pierwsze, zwiększają one głębię obrazu generowanego przez panele LCD, po drugie, sprawiają, że uzyskane na ekranie barwy są naturalne, a czerń staje się głęboka i zróżnicowana. Wady technologii LCD to: możliwość wystąpienia "martwych pikseli", w tańszych modelach słaby kontrast, przeciętna głębia i zróżnicowanie czerni, wypalanie paneli w czasie eksploatacji, przy niższych rozdzielczościach widoczne przerwy pomiędzy pikselami.
Technologia DLP szturmem opanowuje projektory do kina domowego. Tymczasem nie jest wcale pewne, czy powinniśmy się spieszyć i bezkrytycznie wprowadzać tę technologię do domu. Urządzenia DLP bazują na układach produkowanych przez amerykańską firmę Texas Instruments, która posiada patent i wyłączność na jej produkcję.
